Μία αστεία ιστορία με ένα καρποντακο!!

Είναι τέλος Φεβρουαρίου και πιάνω στον καπατζε ένα καρποντακο.

Από μακρυά το πέρασα για σπουργίτι αλλά όταν το έπιασα στο χέρι είδα τις διαφορές.
Ηταν πολύ ήρεμο πουλί και την ίδια ώρα κελαηδούσε οπότε κάποιος τον είχε χάσει.


Δεν είχα ασχοληθεί ποτέ με το είδος οπότε κατευθείαν FB να γίνει ανταλλαγή!!!
Επικοινωνεί ένας φίλος και κανονιζουμε να βρεθούμε να πάρει το πουλί διότι είχε θηλυκo του είδους να τον ταιριάξει για ζευγάρι.

Εκεί που πάω να τον αλλάξω κλουβί… Πέταξε δίπλα από το χέρι μου και εξαφανίστηκε!! Η στεναχώρια μου μεγάλη, όχι για το πουλί αλλά για τον φίλο που τον είχε ανάγκη… Του τηλεφωνώ και του το λέω και εκεί που μου έλεγε πόσο άτυχος είναι διότι έψαχνε πολύ καιρό και πάντα κάτι στραβωνε , νάτος πετάει και κάθεται πάλι πάνω στο καπατζε!!!
Κάτσε του λέω γύρισε το πουλί και κοιτάζει τα σπόρια. Δεν προλαβαίνω να του το πω και ξαναπιανεται!!!
Ξεκινάω την επόμενη μέρα για το ραντεβού.

Πρόσεχε Βαγγέλη του λέω γιατί είναι μεγάλος φυγας!!! Βάζει το χέρι στο κλουβί να τον πιάσει, περπατάει πάνω στο χέρι του και πάει να ξαναφύγει!!! Αντανακλαστικά του ρίχνει μία σφαλιάρα του πουλιού και πέφτει κάτω σχεδόν νεκρό
Το πιάνει το πουλί ο Βαγγέλης και με τρεμάμενα χέρια από την αγωνία του ξεκινά με τα δάχτυλα να του κάνει μαλαξεις και πιέσεις στο στήθος!!! Ήθελα να λιώσω στα γέλια!!! Φαινοταν πολύ αστείο το ολο σκηνικό!!! Καλά του λεω, ξέχνα το πουλι σκοτώθηκε…
Το βάζει μέσα στο κλουβί σχεδόν πεθαμένο και άρχισε σιγα σιγά να συνέρχεται!! Τεχνητή αναπνοή ο Βαγγέλης στο πουλί!!!
Το αποτέλεσμα… Ο καρποντακος έζησε,

ζευγάρωσε και όλα πηγαν καλά!!!

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Κάνε μια απλή πράξη. *